Onderstaande tekst werd geschreven voor de tentoonstelling, maar is voor alle KOPPEN van toepassing.
MARGRIET WESTERVAARDER 'KOPPEN'
Expositie in Pulchri’s Voorhoutgalarie november/december 2005
“
IK GEBRUIK DE BUITENKANT VAN HET GEZICHT OM DE BINNENKANT UIT TE DRUKKEN”
In 2002 exposeerde Margriet Westervaarder haar fotowerk en monoprints/gemengde technieken in Pulchri’s Voorhoutgalerie. Hoewel ze nog steeds vergelijkbaar werk maakt, laat ze nu werk zien dat zowel qua inhoud als techniek volstrekt anders is.
Ze toont KOPPEN waarvan ze zelf zegt: “Ik gebruik de buitenkant van een gezicht om de binnenkant uit te drukken”
Doorgaans is er sprake van emotionele portretten. Veel verschillende gevoelens en karakters vinden hun weg naar het papier: argeloze kinderen, baby’s, mannen en vrouwen van allerlei leeftijden, - verbaasde, dominante, teruggetrokken, zelfverzekerde, boze of verstilde figuren. Ook typische meneren en mevrouwen of grappige personages. Hier en daar komt ook tekst voor. ” Ik sta mezelf gewoon maar alles toe” , zegt ze, “de enige maatstaf is kwaliteit”.
Soms zijn de figuren expliciet, dan weer geven ze zich moeizaam prijs, soms zijn ze subtiel, dan weer is er sprake van een complexiteit van tegendelen. Het kan voorkomen dat het onduidelijk is of we een kindje zien of een ouder iemand, of we een man zien of een vrouw.
Dé waarheid bestaat niet”, zegt ze, “elke beleving is waar”. Dat er geen sprake is van dé waarheid,hangt samen met haar manier van werken:
Het werkproces is intuïtief en zoekend. Het werk ontstaat al doende, in het nu. Er zijn geen intenties vooraf, zelfs de gekozen werkmaterialen zijn aan het begin van het werkproces tamelijk toevallig. Ze ervaart het werkproces als een dialoog: “Ik communiceer mét en reageer óp het werk in wording, waarbij ik me de vraag stel: wat zie ik? wie is dat? hoe kan ik het werk sterker maken? of –indien nodig- hoe gooi ik alles omver om op hetzelfde papier iets nieuws te starten? Hoewel ík het ben die alle handelingen verricht, is er evenzeer sprake van overgave, een bereidheid om te laten komen wat komen wil.”
Tijdens het werken aan een kop zijn er twee aandachtspunten: enerzijds de mens die al werkend te voorschijn komt: wat voor mens is dit, hoe voelt hij of zij zich? Hier gaat het om de binnenkant van de mens en hoe zich dat vertaalt naar de buitenkant, de kop. Anderzijds is de vormgeving belangrijk, de beeldelementen van lijn, verhoudingen, plaatsing op het vlak, kleur, huid, licht-donker, invulling en leegte, gelaagdheid. Soms vraagt de “persoon”om een ingreep, soms vraagt de tekening dat. Kop én tekening, inhoud én vorm, beiden zijn essentieel.
Op de tentoonstelling is een keuze te zien uit zo’n 750 koppen. De totale serie kan beschouwd worden als één groot werk, tegelijkertijd bestaat ze uit individuele, autonome karakters/tekeningen. Eerder vonden in Pulchri kleine presentaties van de koppen plaats, dit is echter de eerste grote presentatie van het werk.
Bij de expositie is ook een publicatie verschenen: “SOLO”, een uitgave van Kwak & Van Daalen & Ronday. Het fraai vormgegeven boekje bevat 29 tekeningen. De inleidende tekst werd geschreven door Pien Hazenberg , die ook het openingswoord van de tentoonstelling verzorgt.
Meer informatie over
werk,
lessen en
poëzie vind je elders op deze website.
terug naar boven
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
